RKariznovi

رضا شيرمحمدي-اول مرداد ۸۸

تا خم نشويد، كسي نمي تواند سوارتان بشود.

مي تواند دشمن شما باشد.

استفاده كنيد.

كليد همه مشكلات نيز در درون شماست.

تبديل به باد شد.

ديگر قدرت تكان دادن صخره را نيافت.

باخود گفت:

شد.

مي شود. نگاهي به پايين انداخت و

جان او افتاده است!...

رفتارشان با كوچك ترها معلوم مي شود.

خداوند از تو نخواهد پرسيد چرا اينقدر طول كشيد تا به جستجوي رستگاري بپردازي ، بلكه با مهرباني، تو را به جاي

دروازه هاي جهنم، به عمارت بهشتي خود خواهد برد. مسعود لعلي-کتاب بهشت ياجهنم

َالخَير في ما وقَع...

مديرعامل يك شركت بزرگ تجاري، مشاور مالي بسيار خوبي داشت كه داراي يك عادت عجيب بود. او همواره پس از ارائه

راهنمايي هاي خود مي گفت: "هرچه پيش آيد خير است." ميزان فروش وسود وزيان شركت، بهاي سهام، گزارش هاي شعب،

تلاش هاي شركت هاي رقيب ودعواهاي حقوقي هرچه بود، بازهم همواره مشاور مالي به مديرشركت مي گفت: "خير است."

يك روز مديرعامل در طي تصادف چند انگشت خود را از دست داد. مشاور براي عيادت وي به بيمارستان آمد، به دست

باندپيچي شده مدير نگاه كرد وگفت: "خواهي ديد كه خير است." مديرعامل گفت: ديگر كافي است . تواخراج هستي.

برو بيرون! پس ازچند روز مديرعامل كه هنوز به دليل از دست دادن انگشتانش در رنج بود، به محيط كار خود بازگشت. وي

سفر سياحتي گرفت. وي يك راهنما وچند باربر را استخدام كرد وباچند تن از همكارانش عازم جنگل ها شد. روز اول سفر،

راهنماي بي تجربه راه خود را گم كرد وهمه آنها گرفتار آدمخواران شدند.

تل هاي آتش افروخته شد، ديگ هاي بزرگ آب بر آنها قرار گرفت واسيران در صف ايستادند تا با آنها غذاي خوشمزه اي پخته

شود. رييس قبيله آدمخواران به تماشاي مراسم نشست كه ناگهان متوجه دست بدون انگشت مدير عامل شد ومراسم را متوقف

كرد. اوگفت: اين مرد ناقصاست. خوردن آدمهاي ناقصتاثير بدي بر نسلهاي آتي ما خواهد گذاشت. فورا او را آزاد كنيد.

زندگي سختي را مي گذراند. به اوگفت: من براي معذرت خواهي آمده ام. حق باتو بود.

مشاور پرسيد: چطور؟ مدير عامل ماجراي سفر، آدمخواران ودليل زنده ماندن خود را براي مشاور شرح داد وگفت: واقعا خير

بود كه انگشتانم را ازدست دادم. معذرت مي خواهم كه ترا اخراج كردم وبه زندگي تو لطمه زدم. چگونه مي توانم اشتباهم را

مشاور گفت: نه اتفاقا خير بود كه مرا اخراج كردي! مدير باتعجب پرسيد: منظورت چيست كه بيرون كردن تو خير بود؟ مشاور

جواب داد: اگر مرا بيرون نكرده بودي، قطعا من هم با تو همسفر شده و آدمخواران مرا خورده بودند.

به نام خداوند جان وخرد اين مطلب, زنگ خطري براي هوشياري شما راجع

آن را آسان نفروشيد. روز حسرت, هيچ فرصتي و

ايد, به هيچ قيمتي نخواهيد داشت...

کسي سراغ گردو فروشي رفت وگفت:

وجوابي نداد. دوباره پرسيد: مي شود يکي

باسکوت مواجه شد. اين بار گفت: پس

بدهيد. او آنقدر اصرارکرد تا بالاخره گردو را

گرفت, سپس گفت: يک عدد گردو که ارزش

ندارد, يک عدد ديگر هم بدهيد! وبا اصرار

که گردوي سوم را نيز مجاني بگيرد. گردو

فروش که عصباني شده بود, گفت: زرنگي؟

مشتري سمج گفت: راستش مي خواستم

درسي به تو بدهم: عمر و زندگي ما نيز

چنين است. اگر به تو بگويند همه ي عمرت

را يکجا بفروش, به هيچ قيمتي اين کار را

نمي کني. ولي روزهاي زندگي را بي توجه و

تا به خودتبيايي, همه عمر از کفرفته است.

اوج خود مي رسد. درغياب باد، يك توده پنبه نيز

مانند يك قله كوه استوار است.

وبيماري، عميقًا به خدا عشق مي ورزيد.

نداشت، از اوپرسيد: توچگونه مي تواني

آهنگر سر به زير آورد وگفت: من وقتي كه

دلخواهم درآيد. اگر به صورت دلخواهم

اگرنه، آن را كنار مي گذارم.

درگاه خداوند دعا كنم كه:

نگذار!

آموخته ام كه:

آنها را مي بينيد.

مرده اندر دست غسال باشد. سري سقطي

نقل كرده است:

خواستم به حج روم. چون به بغداد رسيدم،

بزرگان را نتوانستم. چون به باديه رسيدم،

رسني و دلوي داشتم . تشنه شدم، چاهي

ديدم، كره آهويي از آن آب مي خورد.

چون به سرچاه رفتم، آب پايين رفت.

گفتم: خداوندا، ارزش من از اين آهو كمتر

گفت: اي مرد، اين آهو دلو ورسني نداشت،

اعتماد او به ما بود.

( نسخه هاي زندگي( ۱۴

رضا شيرمحمدي- ۱۵ مرداد ۸۸

انتظار (به بهانه نيمه شعبان)

به معناي « غيبت » . نباشي « حاضر » نه اينکه

زده اند و آنان که بر اين پندارند، فرق ميان

را نمي دانند. « حضور » و « ظهور »

« ظهور » آمدنت که در انتظار آنيم به معناي

و دلشدگانت که هر صبح و « حضور » است، نه

مي طلبند نه حضورت را.

پيش از اين هم ديده اند. و راست مي گويند،

چرا که تو در ميان مايي، زيرا امام مايي.

از « دل » جمعه که از راه مي رسد، صاحبدلان

دل هاي بي قرار روي به قبله مي کنند و آمدنت

را به انتظار مي نشينند...

آموخته ام كه... بيش از آن که مرا بفهمند ،

ديگران را درک کنم.

آموخته ام كه... بيش از آن که دوستم

بدارند، دوست بدارم.

آموخته ام كه... هميشه فردي خوشبين باقي

دوست دارم.

آموخته ام كه... اگرچه ازهر چيزي

دارم،بهترين استفاده رانمايم.

آموخته ام كه:

از زندگي انتظار بهترين ها را داشته باشيد.

اگر فکر مي کنيد که کار يعني زحمتومشقت محض, و وسيله اي براي تامين معاش خانواده, به احتمال زياد چيزي بيشاز

آن هم گيرتان نخواهد آمد.

« آنتوني رابينز »

روزي خبرنگاري از کنار يک بناي درحال ساخت عبور مي کرد. سه کارگر مشغول کار بر روي ساختمان بودند. او به آنها نزديک شد تا با

هرکدام مصاحبه اي انجام دهد.

کارگر اول کسي بود که هر روز با تاخير در محل کارش حاضر مي شد واز همه زودتر محل کار را ترک مي کرد. با بي حوصلگي آجرها

را جابجا مي کرد ومرتب زير لب غرولند مي کرد و هيچ توجهي به کيفيت کاري که مشغول آن بود نداشت.

خبرنگار از وي سوال مي کند: شما مشغول چه کاري هستيد؟ و او با بي حوصلگي تمام جواب مي دهد: مگر نمي بيني دارم جان مي کََنم,

دارم آجر به محل کار مي برم.

خبرنگار سراغ کارگر دوم مي رود. او کسي است که سرموقع مي آيد و سرموقع تعطيل مي کند. با انرژي بيشتري نسبت به

کارگر اول مشغول کار است. از وي سوال مي شود: مشغول چه کاري هستي؟ و او همانطور که مشغول چيدن آجرهاست با لبخند جواب

مي دهد: دارم روزي ده هزار تومان پول در مي آورم.

اما کارگر سوم با انگيزه و انرژي وصف ناپذيري کارش را انجام مي دهد. کارگر سوم کسي است که هميشه زودتر از همه در محل کارش

حاضر مي شود وديرتر از بقيه آنجا را ترک مي